Rondom het Diaconessenplein

“Je kan hier helemaal langs elkaar heen leven in hetzelfde trappenhuis, dat gebeurt ook. Het is voor ons de uitdaging om daar verandering in te brengen.” Sylvia woont al 22 jaar op het Diaconessenplein en zag haar buurtje afglijden. Ze heeft de handschoen opgepakt en is - zoals ze dat zelf zegt - bij Ymere aan de boom gaan schudden. “Alleen kwam ik niet ver, daar was ik al snel achter. Via een kennis ben ik met gemeente Haarlem in gesprek gekomen, toen is het balletje gaan rollen. Dat is voor een belangrijk deel te danken aan het sociaal wijkteam en de opbouwwerkers van Haarlem Effect.”



Bijna onzichtbaar

Nu, april 2019, is er veel veranderd. “Maar we zijn er nog niet, het kan en moet nog veel beter!” Haar buurtje heeft geen naam, ligt ingesloten tussen Wagenweg, Hazepaterslaan en Meester Lottelaan. Bijna onzichtbaar voor de buitenwereld staan daar drie flatgebouwen met appartementen voor alleenstaanden. De huur is laag, door het aantal vierkante meters en achterstallig onderhoud. Dat zorgt voor een gemengd publiek, van jong tot oud. Ingrid Swakman, opbouwwerker bij Haarlem Effect schetst de huidige situatie. “Er spelen een aantal zaken: achterstallig onderhoud, parkeerproblemen en een deel van de bewoners ervaart overlast.”

Meer ruimte voor groen

“Die zaken proberen we samen op te lossen. Gemeente, het wijkteam, Ymere, politie én bewoners. Dat vraagt tijd. Erg leuk om mijn steentje bij te kunnen dragen.” Sylvia knikt tevreden. Ze heeft in Ingrid een bondgenoot gevonden, samen lopen ze door de wijk. “Kijk, parkeren is gratis en daardoor een groot probleem. Mensen parkeren hier en fietsen naar hun werk. Ook toeristen weten onze wijk te vinden, kijk maar naar de nummerborden.” Inmiddels is het aantal parkeerplaatsen teruggebracht, zijn er fietsenrekken geplaatst en is er meer ruimte voor groen ontstaan.

Work in progress

“Een goede zaak. Kijk hier op de straathoeken komen plantsoenen en de fietsen staan nu keurig in een rek. Betaald parkeren is hopelijk de volgende stap…” Work in progress, dat geldt ook voor het achterstallig onderhoud. “Gelukkig hebben we nu centrale verwarming, een hele verbetering. Hiervoor hadden we gevelkachels, als ik die aandeed leek het of er een vliegtuig opsteeg.” Sylvia lacht bij de herinnering. “Maar ons belangrijkste aandachtspunt zijn de bewoners, we moeten het samen doen.”

Wij-gevoel

Sylvia schetst de huidige situatie. “We zijn een bewonerscommissie gestart, zij vertegenwoordigen de wijk en bewoners hebben een aanspreekpunt. De afgelopen jaren heeft Ymere een aantal appartementen verkocht. De kopers hadden een stem in de VVE en de huurders niet, ze werden ook niet ingelicht. Nu is de bewonerscommissie bij de vergaderingen aanwezig en wordt er naar ons geluisterd. Daarnaast is er een groencommissie en onlangs is de eerste buurtkrant huis aan huis bezorgd. Er ontstaat een voorzichtig wij-gevoel, maar dat heeft tijd nodig. En ruimte, een plek om bij elkaar te komen, dat zou mooi zijn…”

Het is een kwestie van verbinden

Ingrid knikt bevestigend, ze heeft duidelijk hart voor de zaak. “Opbouwwerk vraagt om een lange adem en betrokkenheid. Ik praat liever niet over probleemwijken. Bij Haarlem Effect noemen we het wijken die een beetje extra aandacht kunnen gebruiken. Erg fijn om te zien dat het hier de goede kant op gaat en daar samen met bewoners zoals Sylvia en andere betrokkenen een steentje aan bij te kunnen dragen. Het is een kwestie van verbinden, mensen met elkaar in contact brengen en samen bouwen aan een betere wijk. Ja, het liefst zou ik hier iedere dag zijn.”